بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 22/04/2026 منبع: سایت
نینتندو سوییچ انقلابی در بازی در حال حرکت ایجاد کرده است، اما بسیاری از بازیکنان میبینند که به دنبال تنظیمات کنترلی خود هستند. تقاضا برای جایگزین های ارگونومیک برای Joy-Cons استاندارد افزایش یافته است و در را برای کلاس جدیدی از دستگاه ها باز کرده است. وارد کنترلر جهانی شوید: دسته ای از گیم پدهای شخص ثالث که برای استفاده چند پلتفرمی طراحی شده اند. این شامل جایگزینهای اختصاصی سوییچ با طرحبندیهای آشنا، گیمپدهای بلوتوث، و حتی کنترلکنندههای ایکسباکس یا پلیاستیشن است که از طریق آداپتورهای ویژه متصل شدهاند. ارزش واضح است - دستیابی به راحتی، دقت و ویژگیهای یک تجربه حرفهای بدون برچسب قیمت ممتاز سختافزار رسمی. این راهنما همه چیزهایی را که باید بدانید، از بررسی سازگاری و مراحل اتصال گرفته تا پیمایش معاوضههای احتمالی را راهنمایی میکند، و اطمینان میدهد که میتوانید کنترلر انتخابی خود را همگامسازی کنید و به بازی بازگردید.
انتخاب حالت بسیار مهم است: اکثر کنترلکنندههای جهانی برای شناسایی نیاز به یک 'Switch Mode' خاص دارند (اغلب توسط یک ترکیب دکمه مانند Y+Home فعال میشود).
تنظیمات سیستم مورد نیاز: کنترلکنندههای جهانی سیمی یا آنهایی که از آداپتورهای USB استفاده میکنند، باید 'Pro Controller Wired Communication' را در تنظیمات سوئیچ روشن کنید.
معاوضههای ویژگی: در حالی که کنترلکنندههای جهانی ارگونومی بهتری ارائه میدهند، ممکن است فاقد ویژگیهای اختصاصی مانند HD Rumble، پشتیبانی NFC (Amiibo) یا عملکرد بیدار کردن سیستم باشند.
سفتافزار مهم است: کنترلکنندههای شخص ثالث معمولاً برای حفظ سازگاری با بهروزرسانیهای سیستم نینتندو، به بهروزرسانی دستی میانافزار از طریق رایانه شخصی نیاز دارند.
قبل از اینکه بتوانید یک کنترلر را متصل کنید، باید از سازگاری آن اطمینان حاصل کنید. موفقیت به درک مجوز سخت افزار، پروتکل های ارتباطی آن و اینکه آیا برای عملکرد به آداپتور نیاز دارد یا خیر بستگی دارد. این دانش اساسی از سردردهای ارتباطی و پشیمانی خریدار جلوگیری می کند.
دنیای کنترلرهای شخص ثالث به دو کمپ اصلی تقسیم می شود: دارای مجوز رسمی و بدون مجوز. سخت افزار دارای مجوز، از برندهایی مانند PowerA و Hori، دارای مهر تایید رسمی نینتندو است. این به این معنی است که آنها تضمین میشوند که خارج از جعبه کار کنند و با بهروزرسانیهای سیستم سازگاری داشته باشند. آنها اغلب عملکرد Pro Controller را از نزدیک تقلید می کنند، اگرچه گاهی اوقات با ویژگی های کمتری برای کاهش هزینه ها.
سختافزار بدون مجوز، از شرکتهای نوآوری مانند 8BitDo، Gulikit (KingKong) و دریایی از مارکهای عمومی، پیشنهاد متفاوتی را ارائه میدهد. این کنترلکنندهها اغلب ویژگیهای بیشتری مانند عملکردهای توربو، دکمههای ماکرو یا جوی استیکهای پیشرفته Hall Effect را با قیمت رقابتی ارائه میکنند. با این حال، آنها بر مهندسی معکوس پروتکلهای اتصال نینتندو تکیه میکنند، که گاهی اوقات میتواند منجر به اختلال در سازگاری پس از بهروزرسانی سیستم عامل Switch شود. انتخاب بدون مجوز Universal Controller به کمی دقت بیشتری نیاز دارد، اما پاداش می تواند قابل توجه باشد.
در سطح فنی، کنترل کننده ها با استفاده از پروتکل های خاص ارتباط برقرار می کنند. رایانه های شخصی عمدتاً از X-Input (استاندارد مدرن برای کنترلرهای Xbox) و D-Input (یک استاندارد قدیمی تر و عمومی تر) استفاده می کنند. با این حال، نینتندو سوییچ از پروتکل اختصاصی خود استفاده می کند که اغلب به عنوان 'S-Input' یا 'Switch Mode' نامیده می شود.
این رایج ترین نقطه شکست است. اگر کنترلر یونیورسال شما چندین حالت دارد (مثلاً برای رایانه شخصی، اندروید و سوئیچ)، باید آن را به صورت دستی روی حالت سوئیچ تنظیم کنید. تلاش برای جفت کردن آن در حالت X-Input یا D-Input با شکست مواجه می شود، زیرا سوئیچ سیگنال دست دادن را تشخیص نمی دهد. به همین دلیل است که ترکیب دکمههایی مانند «Y + Home» بسیار حیاتی است – آنها به کنترلکننده میگویند که به زبان سوئیچ صحبت کند.
اگر از قبل یک کنترلر فوق العاده ایکس باکس سری ایکس یا پلی استیشن 5 داشته باشید چه؟ لزوماً نیازی به خرید یک دستگاه جدید ندارید. آداپتورهای بی سیم USB از برندهایی مانند 8BitDo یا Mayflash به عنوان مترجم عمل می کنند. آداپتور را به داک سوییچ وصل میکنید، کنترلر Xbox یا PS5 خود را با آداپتور جفت میکنید و آداپتور ترجمه پروتکل را انجام میدهد. این به طور موثر سوئیچ را فریب می دهد تا فکر کند به یک کنترلر حرفه ای استاندارد متصل است. این یک راه عالی و مقرون به صرفه برای استفاده از یک کنترلر با کیفیت بالا است که از قبل دارید.
برای اکثر بازیکنان، تأخیر ورودی در کنترلکنندههای بیسیم مدرن نامحسوس است. با این حال، برای بازی های رقابتی در عناوینی مانند Super Smash Bros. Ultimate یا شوترهای سریع، هر میلی ثانیه اهمیت دارد. به طور کلی، اتصال سیمی کمترین تأخیر را ارائه می دهد. کنترلکنندههای بیسیم باکیفیت، چه رسمی و چه شخص ثالث، معمولاً دارای تأخیر کمتر از 16 میلیثانیه هستند، که برای همه به جز زبدهترین بازیکنان رقابتی کاملاً قابل قبول است. کنترلکنندههای بلوتوث ارزانتر و بینام گاهی اوقات تأخیر بالاتر یا متغیرتری را نشان میدهند. اگر عملکرد اولویت اصلی شماست، تحقیقاتی را بررسی میکند که بهطور خاص نرخ نظرسنجی و تاخیر ورودی کنترلکنندهای را که در نظر دارید آزمایش میکند.
هنگامی که دنباله صحیح را بدانید، اتصال یک کنترلر جهانی بی سیم یک فرآیند ساده است. نکته کلیدی این است که سوئیچ و کنترلر را به طور همزمان در حالت جفت قرار دهید.
ابتدا باید به سوییچ خود بگویید که می خواهید یک کنترلر جدید اضافه کنید. از منوی Switch Home، این مسیر را دنبال کنید:
نماد انتخاب کنید . «Controllers» (به شکل Joy-Con) را در نوار ابزار پایین
در صفحه بعدی، 'Change Grip/Order' را انتخاب کنید.
این صفحه نمایش مرکز جفت شدن تمامی کنترلرهای بی سیم است. سوئیچ اکنون به طور فعال به دنبال دستگاه های جدید برای اتصال است. تصاویری از کنترلرها با دکمه های L و R را مشاهده خواهید کرد که منتظر سیگنال هستند.
اکنون، باید کنترلر جهانی خود را در حالت جفت شدن قرار دهید. این روش در بین مدل ها کمی متفاوت است، بنابراین مشاوره با دفترچه راهنمای کنترل کننده بهترین قدم اول است. با این حال، اکثر آنها از یک منطق مشترک پیروی می کنند:
میانبر رایج: رایج ترین روش فشار دادن و نگه داشتن دکمه Y و دکمه Home به طور همزمان برای چند ثانیه است.
میانبرهای جایگزین: برخی از مدلها ممکن است از «L + Home» استفاده کنند یا یک دکمه اختصاصی کوچک و فرورفته «همگامسازی» داشته باشند، شبیه به دکمهای که در کنترلر رسمی Pro.
شناسایی نشانگرهای LED: زمانی که چراغ های LED روی کنترلر با الگوی خاصی شروع به چشمک زدن کنند، متوجه خواهید شد که کار می کند. این اغلب یک جلوه 'خیمه شب بازی' یا 'اسکن' است که در آن نورها یکدیگر را به جلو و عقب تعقیب می کنند. این نشان می دهد که کنترلر قابل کشف است و به دنبال کنسولی برای جفت شدن است.
هنگامی که سوئیچ کنترلر را شناسایی کرد، اتصال به طور خودکار انجام می شود. یک نماد کنترلر جدید در صفحه «تغییر گرفتن / سفارش» ظاهر می شود. برای تأیید اتصال، کنترلکننده شما معمولاً لرزش کوتاهی میدهد و نشانگر LED چشمکزن به یک چراغ ثابت تبدیل میشود، معمولاً در موقعیت اول نشان میدهد که پخشکننده 1 است. در این مرحله، میتوانید دکمههای «L» و «R» را روی کنترلکننده تازه متصل شده فشار دهید تا تنظیمات نهایی شود. سپس میتوانید «A» یا «B» را فشار دهید تا از صفحه جفتسازی خارج شوید.
گاهی اوقات، ممکن است با یک 'حلقه همگامسازی' روبرو شوید که در آن کنترلکننده برای لحظهای روی صفحه ظاهر میشود، میلرزد، اما سپس به عنوان پخشکننده قفل نمیشود و الگوی نور اسکن خود را از سر میگیرد. اگر این اتفاق افتاد، در اینجا چند چیز وجود دارد که باید امتحان کنید:
فرآیند را مجدداً راه اندازی کنید: «B» را فشار دهید تا از صفحه جفت خارج شوید، کنترلر را خاموش کنید و دنباله را دوباره شروع کنید.
حالت را بررسی کنید: دوبار بررسی کنید که از ترکیب دکمه صحیح استفاده می کنید تا وارد حالت جفت شدن سوئیچ شوید، نه حالت رایانه شخصی یا اندروید.
کنترلر را شارژ کنید: باتری بسیار کم گاهی اوقات می تواند در اتصال بلوتوث پایدار اختلال ایجاد کند.
به روز رسانی سیستم عامل: اگر مشکلات همچنان ادامه داشت، وب سایت سازنده را برای به روز رسانی سیستم عامل برای مدل خاص خود بررسی کنید.
برای اتصال با تأخیر صفر یا برای کنترلکنندههایی که قابلیت بیسیم ندارند، راهاندازی با سیم راهحلی است. با این حال، این همیشه یک امر ساده پلاگین و بازی نیست. سوئیچ یک تنظیم سیستم خاص دارد که باید فعال شود تا کار کند.
به طور پیش فرض، نینتندو سوییچ ورودی کنترلرهای سیمی شخص ثالث را از طریق درگاه های USB خود نمی پذیرد. این یک اقدام امنیتی و ثبات است. برای استفاده از یک کنترلر جهانی سیمی، باید این ویژگی را به صورت دستی فعال کنید.
در اینجا نحوه یافتن تنظیمات آمده است:
از منوی صفحه اصلی، به «تنظیمات سیستم » (نماد چرخ دنده) بروید.
منوی سمت چپ را به سمت «کنترلکنندهها و سنسورها» به سمت پایین اسکرول کنید.
گزینه «Pro Controller Wired Communication» را بیابید و آن را روشن کنید.
بدون فعال بودن این تنظیم، کنترلر سیمی شما ممکن است برق دریافت کند و چراغهای آن روشن شود، اما سوئیچ همه ورودیهای آن را نادیده میگیرد. این تنها شایع ترین دلیل عدم اتصال کنترلرهای سیمی است.
نحوه اتصال فیزیکی کنترلر به نحوه بازی شما بستگی دارد.
حالت Docked: این ساده ترین روش است. داک سوییچ دارای سه پورت USB-A است (دو پورت در کنار، یکی در داخل پنل پشتی). به سادگی کابل USB-A کنترلر خود را مستقیماً به هر یک از این پورت های موجود وصل کنید.
حالت دستی/رومیزی: خود کنسول سوییچ فقط یک پورت USB-C دارد. برای اتصال کابل کنترلر USB-A استاندارد، نیاز دارید به آداپتور USB-C به USB-A OTG (On-The-Go) . این آداپتور کوچک و ارزان قیمت به درگاه شارژ سوئیچ متصل می شود و یک پورت USB-A با اندازه کامل برای کنترلر شما فراهم می کند.
حتی با فعال بودن تنظیمات صحیح، برخی از کنترلکنندههای جهانی به یک مرحله دیگر نیاز دارند. بسیاری از کنترلکنندههای چند پلتفرمی دارای یک سوئیچ فیزیکی در پشت یا پایین هستند که بین حالتهای ورودی جابجا میشود (به عنوان مثال، سوئیچ با برچسبهای 'PC' و 'NS' یا 'X' و 'S'). باید مطمئن شوید که این سوئیچ در موقعیت 'NS' یا 'S' (سوئیچ نینتندو) تنظیم شده است . قبل از اینکه آن را به کنسول وصل کنید، اگر در حالت اشتباه باشد، دقیقاً مانند تنظیمات سیستم خاموش است.
پورت های USB روی سوئیچ و داک آن مقدار استانداردی از برق را تامین می کنند. اکثر کنترلرهای سیمی کاملاً خوب کار می کنند. با این حال، برخی از کنترلکنندههای سطح بالا با ویژگیهای اضافی مانند روشنایی پیچیده، موتورهای بازخورد لمسی یا جکهای صوتی ممکن است قدرت بیشتری مصرف کنند. در موارد بسیار نادر، یک کنترلر تشنه انرژی ممکن است به طور قابل اعتماد کار نکند. اگر با یک کنترلر سیمی پر از ویژگی های قطع شده مواجه شدید، نشانه آن است که ممکن است از ظرفیت انتقال برق پورت بیشتر باشد. برای جلوگیری از این مشکل از برندهای معتبر استفاده کنید.
انتخاب کنترلر مناسب فقط مربوط به اتصال نیست. این در مورد ارزش است. با مقایسه کل هزینه مالکیت (TCO) و نگاشت ویژگی های خاص با نیازهای بازی خود، می توانید سرمایه گذاری هوشمندانه تری انجام دهید.
کنترلر رسمی Nintendo Switch Pro معمولاً حدود 70 دلار به فروش می رسد. این یک معیار با کیفیت بالا و قابل اعتماد است. در مقابل، کنترلرهای جهانی شخص ثالث عالی اغلب در محدوده 30 تا 50 دلار در دسترس هستند. این صرفه جویی اولیه 20 تا 40 دلاری محرک اصلی بسیاری از گیمرها است. در درازمدت، یک مدل جهانی به خوبی انتخاب شده میتواند ارزش برتر را ارائه دهد، بهویژه زمانی که دارای ویژگیهایی باشد که برای طول عمر طراحی شدهاند، مانند جوی استیکهای جلوه هال.
همه ویژگی ها یکسان ایجاد نمی شوند. آنچه برای یک بازیکن ضروری است ممکن است برای بازیکن دیگر بی ربط باشد. بسیار مهم است که ویژگی های یک کنترلر را با نتایج واقعی که در بازی های خود می خواهید ترسیم کنید.
ژیروسکوپ/کنترل حرکت: این مورد برای بسیاری از عناوین پرچمدار نینتندو غیرقابل مذاکره است. هدف قرار دادن کمان خود در The Legend of Zelda: Breath of the Wild یا تنظیم دقیق عکسهای خود در Splatoon 3 با کنترلهای حرکتی بسیار شهودی است. اطمینان از هر Universal Controller که شما در نظر می گیرید به صراحت پشتیبانی ژیروسکوپ را برای Switch لیست می کند.
توابع و ماکروهای توربو: اینها در کنترلرهای شخص ثالث رایج هستند اما در کنترلرهای رسمی وجود ندارند. عملکرد توربو به شما امکان می دهد دکمه ای را برای ورودی شلیک سریع نگه دارید، که برای بازی های آرکید کلاسیک یا تیراندازی عالی است. دکمههای ماکرو به شما امکان میدهند دنبالهای از ورودیها را با فشار دادن یک دکمه برنامهریزی کنید، که برای ترکیبهای پیچیده در بازیهای مبارزه مفید است.
فداکاری 'Wake-Up': یکی از ویژگیهای مهم کیفیت زندگی کنترلر رسمی Pro، توانایی آن در بیدار کردن سوئیچ از حالت خواب با فشار دادن دکمه Home است. اکثریت قریب به اتفاق کنترل کننده های شخص ثالث فاقد این قابلیت هستند. این بدان معناست که برای شروع جلسه بازی خود همیشه باید دکمه پاور روی کنسول سوییچ را به صورت فیزیکی فشار دهید. برای برخی، این یک ناراحتی جزئی است. برای دیگران، این یک معامله شکن است.
در اینجا جدول مقایسه ای برای خلاصه کردن تفاوت های کلیدی
| آورده شده است: | کنترلر رسمی Nintendo Pro | کنترلر معمولی با کیفیت بالا |
|---|---|---|
| قیمت (MSRP) | ~ 70 دلار | 30 تا 50 دلار |
| ژیروسکوپ / کنترل حرکت | بله (کیفیت بالا) | بله (کیفیت متفاوت است) |
| HD رامبل | بله (اختصاصی و ظریف) | رامبل استاندارد (کمتر جزئیات) |
| پشتیبانی از NFC (Amiibo). | بله | تقریبا هرگز |
| سیستم بیداری | بله | به ندرت |
| توابع توربو/ماکرو | خیر | اغلب شامل |
| جوی استیک جلوه هال | خیر (از پتانسیومتر استفاده می کند) | در مدل های پریمیوم موجود است |
'Stick drift' یک مشکل دائمی در کل صنعت بازی است که بر کنترلکنندههای همه سازندگان اصلی کنسول تأثیر میگذارد. این به دلیل سایش و پارگی فیزیکی پتانسیومترهای داخل مکانیزم جوی استیک است. تعداد فزاینده ای از کنترلرهای جهانی ممتاز اکنون از جوی استیک های 'Hall Effect' استفاده می کنند. اینها از آهنرباها و حسگرها برای تشخیص حرکت بدون تماس فیزیکی استفاده می کنند، به این معنی که در برابر سایش که باعث رانش می شود مصون هستند. سرمایه گذاری روی یک کنترلر با سنسور هال افکت می تواند به طور قابل توجهی طول عمر آن را افزایش دهد و آن را به خرید بلندمدت هوشمندتری تبدیل کند.
استفاده از یک کنترلر شخص ثالث خطرات و مسئولیت هایی را ایجاد می کند که در سخت افزار رسمی با آن مواجه نیستید. آگاهی از این مسائل بالقوه می تواند به شما در مدیریت موثر آنها کمک کند و از تجربه ای روان و ایمن اطمینان حاصل کنید.
نینتندو بهطور دورهای بهروزرسانیهای سیستمی را برای سوییچ منتشر میکند تا ویژگیها و آسیبپذیریهای امنیتی را اصلاح کند. یک عارضه جانبی رایج این بهروزرسانیها این است که میتوانند فرآیند احراز هویت بلوتوث را تغییر دهند و بهطور ناخواسته باعث توقف کار برخی از کنترلکنندههای شخص ثالث بدون مجوز شوند. تولید کنندگان معتبر به سرعت پاسخ می دهند. آنها بهروزرسانیهای سیستمافزار را برای کنترلکنندههای خود منتشر میکنند تا سازگاری را بازیابی کنند. این بدان معناست که ممکن است لازم باشد گهگاه کنترلر خود را از طریق USB به رایانه شخصی متصل کنید، یک ابزار سیستم عامل را از وب سایت سازنده دانلود کنید و به روز رسانی را اجرا کنید. این یک دردسر جزئی است، اما برای استفاده طولانی مدت ضروری است.
رابط کاربری سوییچ برای گزارش دقیق سطح باتری کنترلرهای رسمی طراحی شده است. برای دستگاه های شخص ثالث، این گزارش می تواند کمتر قابل اعتماد باشد. برخی ممکن است نماد باتری کامل را تا زمانی که بمیرند نشان دهند، در حالی که برخی دیگر ممکن است اصلا سطح باتری را نمایش ندهند. در صورت داشتن LED های نشانگر باتری خود کنترلر دقت کنید. علاوه بر این، ظرفیت باتری (اندازه گیری شده در میلی آمپر) می تواند به طور گسترده ای متفاوت باشد. رتبه بالاتر میلی آمپر ساعت معمولاً به معنای زمان پخش طولانیتر بین شارژ است، اما این نیز تحت تأثیر مصرف انرژی ویژگیهایی مانند موتورهای رامبل و LED است.
هنگام خرید لوازم الکترونیکی، باید مطمئن شوید که آنها سالم هستند. گواهینامه های رسمی مانند CE (برای اروپا) و FCC (برای ایالات متحده) نشان می دهد که یک محصول آزمایش شده است و استانداردهای ایمنی برای تداخل الکتریکی و خطرات احتمالی را برآورده می کند. در حالی که اکثر برندهای معروف این گواهینامه ها را دارند، بازار پر از کنترل کننده های 'no-name' است که ممکن است فاقد آنها باشد. استفاده از یک دستگاه تایید نشده، به خصوص دستگاهی که به پورت USB-C سوییچ شما وصل می شود، خطر کوچک اما واقعی ایجاد آسیب الکتریکی به کنسول را به همراه دارد. خرید از برندهای معتبری که آشکارا مطابقت خود را با استانداردهای ایمنی اعلام می کنند، همیشه بهترین روش است.
نینتندو سوییچ دارای یک ویژگی داخلی قدرتمند است که به شما امکان می دهد دکمه ها را در کنترلرهای رسمی Joy-Con و Pro در سطح سیستم ('System Settings' > 'Controllers and Sensors' > 'Change Button Mapping') دوباره نقشه برداری کنید. این عملکرد تضمینی برای کار با همه کنترلرهای جهانی نیست. بسیاری از کنترلکنندههای شخص ثالث بهعنوان یک گیمپد عمومی شناخته میشوند و ممکن است گزینه تنظیم مجدد دکمههای آنها در منوی سوییچ غیرفعال باشد. اگر طرحبندی دکمههای سفارشی برای شما مهم است، به دنبال کنترلکنندهای باشید که یا نرمافزار همراه خود را برای نقشهبرداری مجدد دارد یا تأیید شده است که با سیستم اصلی نینتندو سازگار است.
کنترلکننده جهانی مسیری قانعکننده برای عملکرد بهبودیافته، ارگونومی برتر و ویژگیهای اضافی ارزشمند ارائه میدهد، همگی در عین حال که با کیف پول شما مهربان هستند. مزیت کلیدی در سفارشیسازی و کارایی آن نهفته است که به شما امکان میدهد تجربه بازی خود را بدون پرداخت حق بیمه تنظیم کنید. با درک اهمیت انتخاب حالت مناسب، فعال کردن تنظیمات ارتباط سیمی و پذیرفتن چند ویژگی مبادله ای، می توانید به راحتی یک گیم پد شخص ثالث را در تنظیمات خود ادغام کنید. برای بهترین سرمایهگذاری بلندمدت، کنترلکنندههایی را با پشتیبانی تأییدشده «Switch Mode» و حسگرهای Hall Effect مقاوم در آینده اولویتبندی کنید تا جابجایی چوب حذف شود. مرحله آخر شما قبل از بازی باید همیشه بررسی سریع آخرین سیستم عامل باشد—این راز یک اتصال پایدار و پایدار است.
پاسخ: شایع ترین دلیل، غیرفعال شدن تنظیمات سیستم است. به «System Settings» > «Controllers and Sensors» بروید و مطمئن شوید که «Pro Controller Wired Communication» روی **روشن** تنظیم شده است. اگر از قبل روشن است، بررسی کنید که آیا کنترلر شما سوئیچ حالت فیزیکی روی بدنه خود دارد و مطمئن شوید که قبل از وصل کردن آن، روی حالت 'Switch' یا 'NS' تنظیم شده است.
پاسخ: بله، اما نه مستقیم. شما به یک آداپتور USB بی سیم از برندی مانند 8BitDo یا Mayflash نیاز دارید. آداپتور را به داک سوییچ وصل میکنید، سپس کنترلر Xbox یا PlayStation خود را با آداپتور جفت میکنید. آداپتور سیگنال کنترلر را ترجمه می کند تا سوئیچ بتواند آن را درک کند و به شما امکان می دهد از گیم پد با کیفیت موجود خود استفاده کنید.
پاسخ: این یک ترکیب دکمه رایج است که برای قرار دادن یک کنترلر شخص ثالث در «حالت جفت شدن سوئیچ» خاص آن استفاده میشود. بسیاری از کنترلکنندههای جهانی از چندین پلتفرم (کامپیوتر، اندروید و غیره) پشتیبانی میکنند، و شما باید به آن بگویید که به کدام کنسول متصل میشوید. نگه داشتن «Y + Home» به کنترلر سیگنال می دهد که باید سیگنالی را پخش کند که نینتندو سوییچ بتواند آن را تشخیص دهد.
پاسخ: تقریباً هرگز. عملکرد Amiibo به یک خواننده ارتباط میدان نزدیک (NFC) که در کنترلر تعبیه شده است، متکی است. این سخت افزار اختصاصی است که تقریباً منحصراً در Nintendo Joy-Cons رسمی و Pro Controller یافت می شود. اکثر سازندگان شخص ثالث این ویژگی را برای کاهش هزینه ها حذف می کنند. اگر استفاده از Amiibo برای شما مهم است، باید Joy-Con را در دسترس داشته باشید.
پاسخ: شما معمولاً به یک کامپیوتر نیاز دارید. روند کلی شامل بازدید از وب سایت پشتیبانی رسمی سازنده کنترلر، یافتن صفحه دانلودها برای مدل خاص خود و دانلود ابزار به روز رسانی سیستم عامل است. سپس کنترلر را با یک کابل USB به رایانه شخصی خود متصل کرده و نرم افزار را اجرا می کنید، که شما را در روند به روز رسانی راهنمایی می کند.
محدوده سوخت دوگانه، که ترکیبی از یک اجاق گازی با یک اجاق برقی است، اغلب به عنوان ارتقاء نهایی آشپزخانه به بازار عرضه می شود. این نوید بهترین های هر دو جهان را می دهد: کنترل بصری پاسخگو مشعل های دوگانه گازی و گرمای یکنواخت و ثابت یک اجاق برقی. برای سرآشپزهای خانگی جدی، th
هر آشپز پرشوری با شکاف دقت روبرو شده است. مشعل گازی استاندارد شما یا خیلی داغ می شود تا دم بکشد یا زمانی که به کمترین شعله ممکن نیاز دارید سوسو می زند. پختن یک استیک کاملاً به معنای قربانی کردن سسی است که سعی میکردید گرم نگه دارید. این ناامیدی از یک صندوق نشات می گیرد
محدوده سوخت دوگانه نشان دهنده 'استاندارد طلایی' برای آشپزهای خانگی جدی است. آنها واکنش لمسی و فوری اجاق گازی را با گرمای دقیق و خشک یک اجاق برقی ترکیب می کنند. برای کسانی که علاقه مند به هنر آشپزی هستند، این جفت تطبیق پذیری بی نظیری را ارائه می دهد. با این حال، 'بهترین' اجاق گاز
به نظر می رسد محدوده سوخت دوگانه نشان دهنده اوج فناوری پخت و پز خانگی است. این اجاق گاز برای گرم کردن سطح پاسخگو با یک اجاق برقی برای پخت ثابت و یکنواخت ترکیب می کند. این رویکرد ترکیبی اغلب به عنوان استاندارد طلایی به بازار عرضه می شود که نوید یک تجربه آشپزخانه حرفه ای را برای دی