نقش کنترل کننده های برنامه مشعل در سیستم های گرمایش مدرن

در محیط پر خطر گرمایش صنعتی، منطق کنترل منسوخ اغلب به عنوان یک نشت سود خاموش عمل می کند. بسیاری از مدیران تأسیسات، ضایعات سوخت و قفل‌های مزاحم مکرر را به عنوان هزینه انجام کار می‌پذیرند، غافل از اینکه فناوری حاکم بر دیگ‌های بخار آنها اساساً تکامل یافته است. مدرن کنترل کننده برنامه مشعل دیگر یک کلید روشن/خاموش ساده یا یک جعبه رله غیرفعال نیست. این سیستم به سیستم عصبی مرکزی فرآیند احتراق تبدیل شده است که مسئول توالی سخت پروتکل های ایمنی از طریق سیستم مدیریت مشعل (BMS) است و همزمان بازده سوخت را از طریق سیستم کنترل احتراق (CCS) بهینه می کند.

این صنعت در حال حاضر در حال گذار گسترده ای است. ما در حال دور شدن از کنترل‌های مکانیکی و پرپیچ و خم هستیم که به دوربین‌های فیزیکی و کالیبراسیون دستی مکرر متکی هستند. در جای خود، اکوسیستم های دیجیتال مبتنی بر PLC در حال تبدیل شدن به استاندارد هستند و یکپارچگی دقیق و شفافیت داده را ارائه می دهند. این راهنما قابلیت‌های این کنترل‌کننده‌های پیشرفته را ارزیابی می‌کند، پیچیدگی‌های انطباق با NFPA را بررسی می‌کند، و به تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند ROI ارتقاء از سیستم‌های مکانیکی قدیمی به کنترل دیجیتال هوشمند را محاسبه کنند.

خوراکی های کلیدی

• ایمنی در مقابل کارایی: کنترل‌کننده‌های مدرن، سیستم‌های مدیریت مشعل (BMS) را برای ایمنی با سیستم‌های کنترل احتراق (CCS) برای بهینه‌سازی سوخت، متمایز از کنترل‌های تک حلقه قدیمی، ادغام می‌کنند.

• پایان رانش مکانیکی: سیستم‌های بدون اتصال الکترونیکی، هیسترزیس و سایش مرتبط با بادامک‌های سنتی و اتصالات مشعل را از بین می‌برند.

• انطباق بسیار مهم است: تاسیسات جدید باید با استانداردهای به روز شده NFPA 85/86 مطابقت داشته باشند و منطق رتبه بندی شده SIL را نسبت به سیستم های رله پایه در اولویت قرار دهند.

• درایورهای ROI: تزئینات دقیق O2 و منطق انتقال بدون ضربه می تواند مصرف سوخت را 3 تا 5 درصد کاهش دهد و در عین حال عمر دارایی دیگ را افزایش دهد.

تمایز BMS از CCS: عملکرد دوگانه کنترلرهای مدرن

برای ارزیابی مؤثر یک کنترلر، باید دو شخصیت متمایز را که باید مدیریت کند، درک کنید: مجری دقیق ایمنی (BMS) و مدیر دقیق کارایی (CCS). در معماری های قدیمی، اینها اغلب جعبه های مجزا بودند. امروزه، آنها در معماری‌های یکپارچه پیچیده همزیستی می‌کنند، با این حال عملکردهای منطقی آن‌ها برای برآورده کردن استانداردهای ایمنی کاملاً تقسیم‌بندی شده‌اند.

لایه ایمنی (BMS)

سیستم مدیریت مشعل بیانگر منطق Go/No-Go غیرقابل مذاکره سیستم گرمایشی است. وظیفه اصلی آن محافظت از پرسنل و تجهیزات در برابر خطرات انفجار است. این توالی حیاتی عملیات را کنترل می کند: چرخه پیش تصفیه برای پاکسازی گازهای قابل احتراق، آزمایش احتراق آزمایشی، نظارت بر شعله اصلی، و تأیید مداوم قفل های ایمنی مانند فشار هوا و موقعیت دریچه سوخت.

هنگام انتخاب یک کنترل کننده، عمق تشخیص در این لایه یک معیار اصلی تصمیم گیری است. سیستم‌های قدیمی اغلب یک چراغ عیب عمومی ارائه می‌کنند و تکنسین‌ها را مجبور می‌کنند تا به صورت دستی چندین سوئیچ را برای یافتن خرابی آزمایش کنند. یک کنترلر برنامه مشعل مدرن کدهای تشخیصی خاصی را ارائه می دهد. فوراً به شما می گوید که آیا سیستم به دلیل مشکل زمان پاسخ خرابی شعله، فشار کم گاز یا قفل باز خاموش شده است. این جزئیات، عیب یابی را از یک بازی حدس زدن به یک تعمیر هدفمند تبدیل می کند و زمان خرابی را به شدت کاهش می دهد.

لایه کارایی (CCS)

در حالی که BMS می پرسد آیا اجرای آن ایمن است؟، سیستم کنترل احتراق (CCS) می پرسد چقدر باید اجرا کنیم؟ این لایه منطق مدولاسیون را مدیریت می کند و نسبت سوخت و هوا را برای مطابقت با تقاضای بار دینامیکی تاسیسات مدیریت می کند.

روند فعلی صنعت به سمت معماری یکپارچه حرکت می کند. در این راه‌اندازی، منطق ایمنی - اغلب به استانداردهای سطح یکپارچگی ایمنی (SIL) رتبه‌بندی می‌شود - و منطق کنترل فرآیند در همان واحد پردازشگر فیزیکی قرار دارند. با این حال، آنها از نظر منطقی متمایز نگه داشته می شوند. این تضمین می کند که درخواست برای کارایی بالاتر از CCS هرگز دستور خاموش کردن ایمنی از BMS را لغو نمی کند. این رویکرد دو منظوره سیم کشی و طراحی پانل را ساده می کند و در عین حال جداسازی دقیق مورد نیاز بازرسان ایمنی را حفظ می کند.

تکامل کنترل: از پیوندهای مکانیکی تا دقت الکترونیکی

مشهودترین تفاوت بین دیگ بخار دهه 1990 و اتاقی که امروز راه اندازی شده است، عدم وجود پیوندهای فیزیکی است. درک این تغییر برای درک جایی که کارایی در سیستم‌های قدیمی‌تر از بین می‌رود، کلیدی است.

سیستم های مکانیکی قدیمی (مشکل)

مدولاسیون سنتی بر یک سیستم موقعیت یابی تک نقطه ای تکیه دارد. یک موتور مدولاسیون منفرد یک جک میل را به حرکت در می آورد که از طریق یک آرایه پیچیده از میله های اتصال، بادامک ها و مکانیکی به دمپر هوا و دریچه سوخت متصل می شود. اتصالات مشعل.

نقص ذاتی در اینجا هیسترزیس یا شیب مکانیکی است. با فرسودگی اتصالات، رابطه دقیق بین سوپاپ سوخت و دمپر هوا از بین می رود. هنگامی که مشعل تا حد آتش بالا تعدیل می شود، بازی در مفاصل ممکن است باعث عقب ماندن هوا از سوخت شود. هنگامی که مدوله می شود، برعکس اتفاق می افتد. برای جلوگیری از شرایط خطرناک غنی از سوخت ناشی از این غیرقابل پیش بینی بودن، تکنسین ها باید مشعل را با سطوح بالای هوای اضافی (اکسیژن) تنظیم کنند. در حالی که این فرآیند را ایمن نگه می‌دارد، مقادیر قابل توجهی سوخت را هدر می‌دهد، زیرا هوای اضافی گرما را جذب کرده و مستقیماً از پشته خارج می‌کند.

سیستم های اتصال الکترونیکی کمتر (راه حل)

سیستم های موقعیت یابی موازی-کمتر اتصالی مدرن با حذف کامل میل جک این مشکل را حل می کند. در عوض، آنها از محرک‌های مستقیم (سرویس) مستقل برای دریچه سوخت و دمپر هوا استفاده می‌کنند.

• سرووهای درایو مستقیم: این عملگرها دستورات موقعیت دیجیتالی را از کنترلر با دقت بسیار زیاد (اغلب در 0.1 درجه) دریافت می کنند. از آنجایی که سوخت و هوا به صورت مکانیکی جدا می شوند، می توانید منحنی سوخت کاملی را برای هر سرعت شلیک برنامه ریزی کنید. هیچ ساییدگی یا شیب فیزیکی برای توضیح وجود ندارد، به این معنی که منحنی احتراق برای سال ها قابل تکرار باقی می ماند.

• یکپارچه سازی درایو با سرعت متغیر (VSD): کنترل کننده های پیشرفته می توانند مستقیماً با VSD (یا VFD) روی دمنده هوای احتراق یکپارچه شوند. کنترل کننده به جای اینکه فقط هوا را با دمپر خاموش کند در حالی که موتور با سرعت کامل کار می کند، موتور را در حالت های کم آتش کند می کند. این امر به طور چشمگیری مصرف برق را کاهش می دهد، با پیروی از قوانین میل فن که در آن کاهش سرعت 50 درصد، مصرف برق را به یک هشتم کاهش می دهد.

کنترل نسبت گاز/هوا

یک جهش دیگر به جلو حرکت از کنترل نسبت پنوماتیک به الکترونیک است. سیستم های پنوماتیک به نوسانات فشار گاز یا دمای محیط حساس هستند که می تواند چگالی مخلوط هوا/سوخت را تغییر دهد. کنترل نسبت الکترونیکی که توسط کنترل کننده برنامه مشعل مدیریت می شود ، این متغیرهای محیطی را در زمان واقعی جبران می کند و تضمین می کند که تعادل استوکیومتری صرف نظر از اینکه صبح سرد باشد یا بعد از ظهر گرم، حفظ می شود.

منطق کنترل بحرانی برای ارزیابی عملکرد

سخت افزار فقط نیمی از معادله است. هوشمندی الگوریتم های نرم افزاری تعیین می کند که فرآیند گرمایش شما تا چه حد پایدار و کارآمد خواهد بود. هنگام ارزیابی یک کنترلر جدید، به دنبال این قابلیت های منطقی خاص باشید.

تنظیم و میرایی حلقه PID

حلقه متناسب-انتگرال-مشتق (PID) الگوریتم ریاضی است که کنترل کننده برای حفظ نقطه تنظیم (دما یا فشار) استفاده می کند. هدف یک سیستم به خوبی تنظیم شده، یک پاسخ Critically Damped است. این بدان معناست که مشعل به اندازه کافی سریع واکنش نشان می‌دهد تا تغییرات بارگذاری را برای جلوگیری از فرورفتگی فرآیند انجام دهد، اما آنقدر واکنش تهاجمی نشان نمی‌دهد که از هدف فراتر رود.

بیش از حد پرهزینه است. اگر دیگ از نقطه تنظیم فشار خود فراتر رود، خاموش می شود. اگر بار کمی پایین بیاید، باید پاک شود و دوباره راه اندازی شود - چرخه ای که سوخت را هدر می دهد و کشتی را تحت فشار قرار می دهد. توصیه می کنیم به دنبال کنترلرهایی باشید که قابلیت های Auto-Tune را ارائه می دهند. این ویژگی‌ها یک چرخه آزمایشی را برای یادگیری تأخیر حرارتی کشتی خاص شما اجرا می‌کنند و به‌طور خودکار مقادیر بهینه PID را محاسبه می‌کنند و زمان راه‌اندازی را از روز به ساعت کاهش می‌دهند.

استراتژی متقابل محدود (اول ایمنی)

Cross-Limiting یک منطق ایمنی حیاتی است که در طول مدولاسیون برای جلوگیری از شرایط انفجاری استفاده می شود. این تضمین می کند که مشعل در طول انتقال هرگز در حالت غنی از سوخت کار نمی کند.

سناریو	ریسک	قانون منطق محدودکننده
افزایش بار (مدولاسیون)	افزودن سوخت قبل از هوا منجر به سوخت نسوخته و دود می شود.	هوا سوخت را هدایت می کند: کنترل کننده دمپر هوا را قبل از باز کردن دریچه سوخت باز می کند.
کاهش بار (مدولاسیون پایین)	کاهش هوا قبل از سوخت منجر به یک مخلوط غنی و خطرناک می شود.	سوخت هوا را هدایت می کند: کنترل کننده، سوپاپ سوخت را قبل از بستن دمپر هوا، بسته می کند.

این استراتژی به طور مداوم موقعیت واقعی محرک‌های هوا و سوخت را با نقطه تنظیم آنها مقایسه می‌کند. اگر دمپر هوا بچسبد و باز نشود، منطق از باز شدن بیشتر سوپاپ سوخت جلوگیری می‌کند و در صورت تداوم انحراف، یک قفل ایمن ایجاد می‌کند.

انتقال بدون ضربه

اپراتورها اغلب برای آزمایش یا عیب یابی نیاز به تغییر بویلرها از حالت خودکار به حالت دستی دارند. اگر پتانسیومتر دستی متفاوت از خروجی خودکار فعلی تنظیم شود، یک کنترل کننده ابتدایی ممکن است باعث جهش ناگهانی سرعت شلیک در طول این سوئیچ شود.

منطق انتقال بدون ضربه تضمین می کند که کنترلر متغیر فرآیند را حتی در حالت دستی ردیابی می کند. هنگامی که یک اپراتور حالت ها را تغییر می دهد، نقطه تنظیم داخلی به طور خودکار با نرخ شلیک فعلی مطابقت دارد. این کار از شوک های حرارتی ناگهانی یا افزایش فشار که می تواند به مبدل حرارتی آسیب برساند یا شیرهای ایمنی را قطع کند، جلوگیری می کند.

انطباق، استانداردهای ایمنی، و کاهش خطر

کدهای ایمنی ثابت نیستند. به‌روزرسانی‌های اخیر استانداردهایی مانند NFPA 85 (کد خطرات سیستم‌های احتراق و بویلر) و NFPA 86 (استاندارد برای اجاق‌ها و کوره‌ها) نیازهای سنگین‌تری را برای منطق کنترل ایجاد می‌کند.

پیمایش NFPA 85 و 86 (به‌روزرسانی‌های 2023)

انطباق مدرن به شدت بر رتبه بندی های سطح یکپارچگی ایمنی (SIL) تکیه دارد. برای بسیاری از کاربردهای صنعتی، سیستم های منطقی اکنون برای نشان دادن قابلیت SIL 2 مورد نیاز هستند. این اندازه گیری آماری تضمین می کند که احتمال خرابی سیستم ایمنی در صورت تقاضا بسیار کم است.

یک نکته مهم در به روز رسانی های 2023 شامل سفر سوخت اصلی (MFT) است. در حالی که ما عاشق نمایشگرهای لمسی برای تجسم داده ها هستیم، معمولاً برای توقف اضطراری مجاز نیستند. MFT معمولاً باید یک ورودی سیمی سخت یا یک سیگنال با رتبه SIL خاص باشد. برای کاهش سوخت در مواقع اضطراری نمی‌توانید فقط به دکمه‌های نرم روی رابط انسان و ماشین (HMI) تکیه کنید، زیرا صفحه‌نمایش‌ها ممکن است یخ بزنند یا کالیبراسیون را از دست بدهند.

Hardwired در مقابل منطق مبتنی بر PLC

بحث بین زنجیره‌های سیم‌کشی قدیمی و سیستم‌های PLC مدرن به طور موثر در مورد ایمنی و تشخیص پایان یافته است.

• Legacy (120VAC Hardwired): عیب یابی یک زنجیر ایمنی 120VAC خطرناک و دشوار است. اگر سیمی به مجرای اتصال کوتاه شود، ممکن است سیستم فوراً آن را تشخیص ندهد یا ممکن است فیوز را بدون نشان دادن محل وقوع اتصال منفجر کند.

• مدرن (بر اساس 24VDC PLC): سیستم های جدیدتر از معماری 24VDC استفاده می کنند. این ولتاژ برای تکنسین ها ایمن تر است (ایمن با انگشت) و از تشخیص خطای خط پشتیبانی می کند. PLC می تواند تشخیص دهد که یک سیم شکسته یا اتصال به زمین دارد و محل خاص خطا را ثبت کند. این قابلیت یک شکار مولتی متر بالقوه 4 ساعته را به یک تعمیر 5 دقیقه ای تبدیل می کند.

فناوری نظارت بر شعله

سنسوری که آتش را تماشا می کند حیاتی ترین ورودی برای کنترل کننده برنامه مشعل است . برای کاربردهای روغن، سولفید کادمیوم (سلول‌های کادمیوم) استاندارد هستند، اگرچه می‌توان آنها را با گرمای تابشی مواد نسوز فریب داد. برای گاز، اسکنرهای UV (فرابنفش) یا IR (مادون قرمز) مورد نیاز است.

یک نکته مهم ارزیابی این است که کنترل کننده هایی را که خود بررسی سلامت سنسور را انجام می دهند، اولویت بندی کنید. اسکنرهای سطح بالا از یک شاتر مکانیکی استفاده می کنند که هر چند ثانیه یکبار بسته می شود تا اطمینان حاصل شود که حسگر واقعاً می تواند تاریکی را ببیند. اگر سنسور هنگام بسته بودن شاتر شعله را بخواند، کنترلر می‌داند که سنسور روشن نشده است و خاموش کردن ایمنی را انجام می‌دهد. این از سناریوی خطرناکی جلوگیری می کند که در آن یک حسگر معیوب به BMS می گوید شعله ای وجود دارد در حالی که وجود ندارد و به طور بالقوه اجازه می دهد سوخت خام محفظه را پر کند.

مورد تجاری: TCO و ROI کنترلرهای هوشمند

ارتقاء به یک کنترل‌کننده مدرن یک سرمایه‌گذاری است، اما بازگشت سرمایه (ROI) اغلب سریع‌تر از انتظار مدیران تسهیلات است - اغلب در عرض 18 تا 24 ماه.

صرفه جویی در سوخت از طریق O2 Trim

مستقیم ترین مسیر برای ROI، برش اکسیژن (O2) است. با افزودن یک آنالایزر گاز خروجی به پشته، کنترل کننده می تواند نتیجه احتراق واقعی را کنترل کند. اگر سطح O2 در اگزوز افزایش یابد (نشان دهنده هوای بیش از حد است)، کنترلر دمپر هوا یا VSD را به صورت میکرو تنظیم می کند تا نسبت را به منحنی ایده آل بازگرداند.

سیستم های مکانیکی باید با 15 تا 20 درصد هوای اضافی تنظیم شوند تا ایمن باشند. یک کنترل کننده هوشمند با تریم O2 می تواند با خیال راحت در هوای اضافی 3 تا 5 درصد کار کند. کاهش این هوای اضافی باعث کاهش حجم گاز گرم ارسالی به سمت دودکش می شود. برای یک دیگ صنعتی معمولی، این افزایش بازده 2 تا 5 درصد به ده ها هزار دلار صرفه جویی در سوخت سالانه تبدیل می شود.

تعمیر و نگهداری و تشخیص

هزینه پنهان کنترل های قدیمی نیروی کار است. هنگامی که یک دیگ بخار در ساعت 2:00 صبح قفل می شود، یک تکنسین ممکن است سه ساعت وقت صرف کند تا سیم ها را ردیابی کند تا یک سوئیچ حد شل شده پیدا کند. کنترلرهای مدرن از اعلام First-Out استفاده می کنند. صفحه نمایش دقیقا نشان می دهد که کدام اینترلاک اول از کار افتاده است. این ویژگی به تنهایی می تواند هزینه های عیب یابی نیروی کار را تا 50 درصد در طول عمر دارایی کاهش دهد.

علاوه بر این، ادغام با سیستم های اتوماسیون ساختمان (BAS) از طریق پروتکل هایی مانند Modbus یا BACnet امکان تعمیر و نگهداری پیش بینی را فراهم می کند. مدیران تسهیلات می توانند نقاط داده مانند قدرت سیگنال شعله را در طول زمان تغییر دهند. یک سیگنال کاهشی به تیم هشدار می دهد که اسکنر را تمیز کرده یا سر مشعل را قبل از خاموش شدن دیگ تعمیر کنند و از خرابی برنامه ریزی نشده جلوگیری کند.

صرفه جویی در استانداردسازی

در نهایت، ارزش قابل توجهی در استانداردسازی روی یک برند کنترل کننده واحد در سراسر یک مرکز وجود دارد. این منحنی یادگیری را برای تکنسین‌هایی که دیگر نیازی به حفظ پنج رابط برنامه‌نویسی مختلف ندارند، کاهش می‌دهد. همچنین موجودی قطعات یدکی را ادغام می کند. به جای جوراب ساق بلند گران قیمت و مکانیکی اختصاصی اتصالات مشعل و بادامک برای مشعل های قدیمی مختلف، شما یک نوع سروو و کنترلر را در اختیار دارید که زنجیره تامین را ساده می کند.

نتیجه گیری

نقش کنترل کننده برنامه Burner از یک جزء غیرفعال به یک مدیر دارایی فعال تغییر کرده است. این عامل تعیین کننده ای است که سیستم گرمایش شما به طور ایمن، کارآمد کار می کند یا تبدیل به یک بدهی می شود. کنترل‌کننده‌های مدرن از پرسنل از طریق منطق دقیق رتبه‌بندی SIL محافظت می‌کنند در حالی که به طور همزمان هزینه‌های عملیاتی را از طریق مدولاسیون دقیق و بدون پیوند بهینه می‌کنند.

برای هر سیستم عامل تاسیساتی که بیش از 10 سال قدمت دارد، مورد تجاری برای مقاوم سازی قانع کننده است. ترکیبی از صرفه جویی در سوخت ناشی از تریم O2، صرفه جویی الکتریکی ناشی از ادغام VSD، و صرفه جویی در تعمیر و نگهداری ناشی از عیب یابی پیشرفته معمولاً یک دوره بازپرداخت کمتر از دو سال را به همراه دارد. توصیه می کنیم فوراً از اتصالات و اتصالات مشعل فعلی خود بازرسی کنید. اگر بادامک‌ها، فنرها و شاتون‌های مکانیکی را می‌بینید، به دنبال فرصتی هستید تا سود از دست رفته را از طریق مدرن‌سازی پس بگیرید.

سوالات متداول

س: تفاوت بین سیستم مدیریت مشعل (BMS) و کنترلر مشعل چیست؟

A: BMS به طور خاص سیستم ایمنی است که مسئول اجازه می دهد مشعل روشن شود و در صورت بروز شرایط ناایمن (مانند خرابی شعله) آن را خاموش کند. بر تصمیم برو/نرو تمرکز دارد. کنترلر مشعل اصطلاح گسترده تری است که اغلب شامل توابع BMS به علاوه سیستم کنترل احتراق (CCS) می شود که مدولاسیون، کنترل دما و بهینه سازی راندمان را انجام می دهد. در واحدهای مدرن، این توابع در یک دستگاه سخت افزاری ادغام می شوند اما از نظر منطقی متمایز می مانند.

س: چگونه یک کنترلر مشعل بدون اتصال در مقایسه با اتصال مکانیکی در هزینه صرفه جویی می کند؟

A: سیستم های بدون اتصال از موتورهای سروو مستقل برای سوخت و هوا استفاده می کنند و شیب مکانیکی یا هیسترزیس موجود در میل جک و بادامک را از بین می برند. این دقت به مشعل اجازه می دهد تا با نسبت هوا به سوخت بسیار فشرده تر بدون به خطر انداختن ایمنی کار کند. علاوه بر این، استفاده از تریم اکسیژن (O2) را قادر می‌سازد تا به طور خودکار تغییرات محیطی را تنظیم کند، که معمولاً در مقایسه با سیستم‌های مکانیکی که باید با هوای اضافی زیاد کار کنند، در مصرف سوخت 3 تا 5 درصد صرفه‌جویی می‌کند.

س: آیا یک کنترل کننده برنامه مشعل مدرن می تواند با سیستم اتوماسیون ساختمان موجود من ارتباط برقرار کند؟

ج: بله. تقریباً تمام کنترل‌کننده‌های صنعتی مدرن از پروتکل‌های ارتباطی استاندارد مانند Modbus (RTU یا TCP)، BACnet یا EtherNet/IP پشتیبانی می‌کنند. این به مشعل اجازه می دهد تا داده های بلادرنگ - از جمله سرعت شلیک، دمای پشته و کدهای خطا - را مستقیماً به سیستم BAS یا SCADA شما ارسال کند. این ادغام نظارت از راه دور، روند داده ها و استراتژی های نگهداری پیش بینی را امکان پذیر می کند که با کنترل های قدیمی مستقل غیرممکن است.

س: Cross-Limiting در کنترل مشعل چیست؟

پاسخ: محدودیت متقابل یک استراتژی کنترل ایمنی است که در طول مدولاسیون استفاده می شود. این تضمین می‌کند که وقتی مشعل سرعت شلیک خود را افزایش می‌دهد، منبع هوا همیشه به منبع سوخت هدایت می‌شود، و زمانی که مشعل مدولاسیون پایین است، عرضه سوخت قبل از عرضه هوا کاهش می‌یابد. این منطق تضمین می کند که مشعل هرگز در شرایط غنی از سوخت کار نمی کند و از تجمع سوخت نسوخته در محفظه احتراق که می تواند منجر به انفجار شود جلوگیری می کند.